قائم فرهنگ مهدویت
قائم : فرهنگ مهدویت

در طلب كوش و مده دامن امید ز دست

در طلب كوش و مده دامن امید ز دست

به گزارش قائم روز چهارم میهمانی است. روز « اللهمّ قوّنی فیهِ علی إقامَةِ أمْرِکَ »: روز کوشش و قوی کردی امید و عمل است.



این پرونده خبرآنلاین، پیشکشی ست به مناسبت روز چهارم « ماه » خواندن «او».
ماهی که مقرر است قوی شویم برای انجام امر «او» و چشیدن طعم شیرینی یاد وی در جان آدمی.
بگذار بگذریم. می دانی که چه دست ها و چشم ها و قدم ها و قلم هایی که امروز برخواسته اند تا امر خدا را وارونه کنند.
یکی به تو می گوید این برداشت شماست؟ ذهنیت تو از امر خداست و از کجا معلوم که ذهنیت این و آن از امر خدا درست باشد؟
بسیاری دیگر هم هستند که مدام می گویند اصلا امری وجود ندارد وهرچه هست باید دلت پاک باشد و اصلا عمل لازم نیست.
دیگری هم به تازگی صدایی بلند کرده است که اصلا در دین، اموری به نام دستور و امری وجود ندارد و هر چه هست سفارش است و سفارش هم که اصلا واجب نیست!

بگذار بگذریم که روزگار غریبی ست برای اسلام.
بگذار یادآوریم این جمله رسولُ اللّه (ص) را که: إنّ الإسلامَ بَدأ غَرِیبا و سَیَعُودُ غَریبا کما بَدأ، فَطُوبی للغُرَباءِ: اسلام غریبانه شروع شد و همچون ابتدای خود، غریب خواهد شد ؛ پس خوشا به حال غریبان. ( میزان الحکمه - جلد پنجم)
آن مرد از رسولَ اللّه ِ پرسید: و ما الغُرَباءُ ؟: ای رسول خدا! غریبان کیستند؟
پیامبرخدا پاسخ داد: الذین یُصْلِحُونَ عندَ فَسادِ الناسِ: فرمود: کسانی که وقتی مردم فاسدند آنان صالحند.
اقبال لاهوری:
مسلمانم غریب هر دیارم
که با این خاکدان کاری ندارم
به این بی طاقتی در پیچ و تابم
که من دیگر به غیر الله دچارم
اما در همه این احوال هستند بسیاری که همچنان طعم شیرین حلوای یار می چشند و دل سپرده این فرازها هستند که « واذِقْنی فیهِ حَلاوَةَ ذِکْرِکَ» ( دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان)
حافظ:
عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا
ما همه بنده و این قوم خداوندانند

قصه تازه از جایی آغاز می شود که مقرر است شروع نماییم به خودمان را برای شکر «او» مهیا کنیم: لأداءِ شُکْرَکَ
بعد خود او این ماه را گذاشته است که ما را نگاه کند. خطاهای مان را بپوشاند و راهی برای حفظ مان برای خودش پیدا کند.
چرا؟ چون اوست که « أبْصَرَ النّاظرین » است.
مهم این است که تو نگاه کنی. دست برداری از این همه حرف های این و آن. این جماعت و آن جماعت. یکی به اسم امروز یکی به اسم فردا و یکی دیگر را متهم نکنی به اسمی دیروزی بودن
خلاصه در «ماه» او، نگاه کنی به «او»
اقبال لاهوری:
می شود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی
دیده ام هر دو جهان را به نگاهی گاهی
وادی عشق بسی دور و درازست ولی
طی شود جادهٔ صد ساله به آهی گاهی
در طلب کوش و مده دامن امید زدست
دولتی هست که یابی سر راهی گاهی

/6262


منبع:

1400/01/30
14:57:57
5.0 / 5
121
تگهای خبر: اسلام , پیامبر , دین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۱ بعلاوه ۳