دعای عبرات مناجاتی برای گشایش گرفتاری ها و رهایی از ستم ظالمان
قائم: دعای عبرات از دعاهای مشهور و پرفضیلت شیعه است که بنا بر روایتی منقول در منابعی همچون صحیفه مهدیه و مهج الدعوات، امام عصر (عج) خواندن آنرا برای نجات از ظلم و گرفتاری سفارش کرده اند. این دعا که با نقل هایی از علامه حلی و سید بن طاووس هم راه است، به عنوان مناجاتی برای استمداد از خداوند در مقابل ستمگران، رفع اندوه و گشایش سختی ها شناخته می شود.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دعای عبرات یکی از دعاهای مشهور است. درکتاب «الطاف امام عصر ارواحنا فداه» جریانی از کتاب «صحیفهٔ مهدیه» در رابطه با سفارش امام عصر ارواحنا فداه به خواندن دعای عبرات و نجات یافتن از دست ستمگران و ظالمان، بیان شده است.
علامه حلی رحمه ا... در کتاب “منهاج الصلاح” در شرح دعای عبرات فرموده است: آن مروی است از جناب صادق، جعفر بن محمّد علیهما السلام و از برای این دعا از سوی سیّد سعید رضی الدین محمّد بن محمّد بن محمّد آوی دو حکایت مشهور است و به خطّ تعدادی از فضلا در حاشیه این موضع از منهاج.
بنابر روایت صداوسیما، آن حکایت را چنین نقل کرده: از مولی السعید فخر الدین محمّد پسر شیخ اجل جمال الدین (یعنی علاّمه) که او از والدش روایت نموده از جدّش شیخ فقیه سدیدالدین یوسف از سیّد رضی مذکور که:
او مدّت طویلی در نهایت سختی و تنگی در نزد امیری از امرای سلطان جرماغون محبوس بود. پس در خواب خود خلف صالح منتظر صلوات اللّه ضد را دید. پس گریست و اظهار داشت: ای مولای من! در خلاص شدن من از این گروه ظلمه شفاعت کن.
پس حضرت فرمود: دعای عبرات را بخوان.
سیّد اظهار داشت: دعای عبرات کدام است؟
فرمود: آن دعا در مصباح تو است.
سیّد اظهار داشت: ای مولای من! دعا در مصباح من نیست.
فرمود: در مصباح نظر کن، دعا را در آن خواهی یافت.
بعد از خواب بیدار شده، نماز بامداد را کرد و مصباح را باز نمود. پس ورقه ای در بین اوراق آن یافت که آن دعا در آن نوشته بود. پس چهل مرتبه آن دعا را خواند. و آن امیر را دو زن بود یکی از آن دو عاقل و مدبّر و آن امیر بر او اعتقاد داشت. پس امیر در نوبه اش نزد او آمد. پس به امیر اظهار داشت: یک از اولاد امیرالمؤمنین ضد السلام را گرفتی؟
امیر اظهار داشت: چرا از این مطلب سؤ ال کردی؟
اظهار داشت: شخصی را در خواب دیدم و گویا از رخسار او نور آفتاب می درخشید؛ پس حلق مرا میان دو انگشت خود گرفت. آنگاه فرمود که: می بینم شوهر تو را که یکی از فرزندان مرا گرفت و در طعام و شراب بر او تنگ گرفته.
پس من به او گفتم: ای سیّد من! تو کیستی؟
فرمود: علی بن ابیطالب! بگو اگر او را رها نکرد، هر آینه خراب خانه او را خواهم کرد.
پس این خواب منتشر گردید و به سلطان رسید. پس اظهار داشت: مرا به این مطلب علمی نیست و از نواب خود جستجو کرد و اظهار داشت: کی در نزد شما محبوس است؟
گفتند: شیخ علوی که به گرفتن او امر کردی.
اظهار داشت: او را رها کنید و اسبی به او بدهید که بر آن سوار شود و راه را به او دلالت کنید. پس به خانه خود برود.
سیّد اجلّ، علی بن طاووس در آخر “مهج الدعوات” فرموده: و از این جمله است دعایی که مرا صدیق من و برادر و دوست من، محمّد بن محمّد قاضی آوی ضاعف اللّه جلّ جلاله سعادته و شرف خاتمته آگاهی داد. از برای او حدیث عجیبی و سبب غریبی نقل کرد و آن، این بود که:
برای او حادثه ای روی داد. پس این دعا را در اوراقی یافت که آن دعا را در آن در بین کتب خود نگذاشته بود. بعد از آن نسخه نسخه برداشت. چون آن نسخه را برداشت، آن اصل که در بین کتب خود یافته بود، مفقود شد. آنگاه سیّد دعا را نقل کرد و بعد از آن سند دیگر برای دعا ذکر نمود با اصل دعا و میان آن دو نسخه اختلاف خیلی است درصورتیکه میان نسخه سیّد و علاّمه هم اختلاف خیلی است و ما تیمنا به ذکر نسخه اولی سیّد قناعت می کنیم:
دعای عبرات:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ وَ یَا کَاشِفَ الْکُرُبَاتِ أَنْتَ الَّذِی تَقْشَعُ سَحَابَ الْمِحَنِ وَ قَدْ أَمْسَتْ ثِقَالًا وَ تَجْلُو ضَبَابَ الْإِحَنِ وَ قَدْ سَحَبَتْ أَذْیَالًا وَ تَجْعَلُ زَرْعَهَا هَشِیماً وَ عِظَامَهَا رَمِیماً وَ تَرُدُّ الْمَغْلُوبَ غَالِباً وَ الْمَطْلُوبَ طَالِباً إِلَهِی فَکَمْ مِنْ عَبْدٍ نَادَاکَ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَفَتَحْتَ لَهُ مِنْ نَصْرِکَ أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَ فَجَّرْتَ لَهُ مِنْ عَوْنِکَ عُیُوناً فَالْتَقَی مَاءُ فَرَجِهِ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ وَ حَمَلْتَهُ مِنْ کِفَایَتِکَ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ یَا رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ یَا رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ یَا رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْتَحْ لِی مِنْ نَصْرِکَ أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَ فَجِّرْ لِی مِنْ عُیُونِکَ لِیَلْتَقِیَ مَاءُ فَرَجِی عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ وَ احْمِلْنِی یَا رَبِّ مِنْ کِفَایَتِکَ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ یَا مَنْ إِذَا وَلَجَ الْعَبْدُ فِی لَیْلٍ مِنْ حَیْرَتِهِ یَهِیمُ وَ لَمْ یَجِدْ صَرِیخاً یَصْرُخُهُ مِنْ وَلِیٍّ حَمِیمٍ وَجَدَ یَا رَبِّ مِنْ مَعُونَتِکَ صَرِیخاً مُغِیثاً وَ وَلِیّاً یَطْلُبُهُ حَثِیثاً یُنَجِّیهِ مِنْ ضِیقِ أَمْرِهِ وَ حَرَجِهِ وَ یُظْهِرُ لَهُ الْمُهِمَّ مِنْ أَعْلَامِ فَرَجِهِ اللَّهُمَّ فَیَا مَنْ قُدْرَتُهُ قَاهِرَةٌ وَ نَقِمَاتُهُ قَاصِمَةٌ لِکُلِّ جُبَارٍ دَامِغَةٌ لِکُلِّ کَفَوْرٍ خَتَّارٍ صَلِّ یَا رَبِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ- وَ انْظُرْ إِلَیَّ یَا رَبِّ نَظْرَةً مِنَ نَظَرَاتِکَ رَحِیمَةً تَجْلُ بِهَا عَنِّی ظُلْمَةً وَاقِفَةً مُقِیمَةً مِنْ عَاهَةٍ جَفَّتْ مِنْهَاالضُّرُوعُ وَ تَلِفَتْ مِنْهُ الزُّرُوعُ وَ اشْتَمَلَ بِهَا عَلَی الْقُلُوبِ الْیَأْسُ وَ جَرَتْ وَ سَکَنَتْ بِسَبَبِهَا الْأَنْفَاسُ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ حِفْظاً حِفْظاً لِغَرَائِسَ غَرَسَتْهَا یَدُ الرَّحْمَنِ وَ شِرْبُهَا مِنْ مَاءِ الْحَیَوَانِ أَنْ تَکُونَ بِیَدِ الشَّیْطَانِ تُحَزُّ وَ بِفَأْسِهِ تُقْطَعُ وَ تُجَزُّ إِلَهِی مَنْ أَوْلَی مِنْکَ أَنْ یَکُونَ عَنْ حَرِیمِکَ دَافِعاً وَ مَنْ أَجْدَرُ مِنْکَ أَنْ یَکُونَ لَهُ عَنْ حِمَاکَ حَارِساً وَ مَانِعاً إِلَهِی إِنَّ الْأَمْرَ قَدْ هَالَ فَهَوِّنْهُ وَ خَشُنَ فَأَلِنْهُ فَإِنَّ الْقُلُوبَ کَاعَتْ فَطَمِّنْهَا وَ النُّفُوسَ ارْتَاعَتْ فَسَکِّنْهَا إِلَهِی تَدَارَکْ أَقْدَاماً زَلَّتْ وَ أَفْهَاماً فِی مَهَامِهِ الْحَیْرَةِ ضَلَّتْ أَجْحَفَ الضُّرُّ بِالْمَضْرُورِ فِی دَاعِیَةِ الْوَیْلِ وَ الثُّبُورِ فَهَلْ یَحْسُنُ مِنْ فَضْلِکَ أَنْ تَجْعَلَهُ فَرِیسَةَ الْبَلَاءِ وَ هُوَ لَکَ رَاجٍ أَمْ هَلْ یَجْمُلُ مِنْ عَدْلِکَ أَنْ یَخُوضَ لُجَّةَ النَّقِمَاتِ وَ هُوَ إِلَیْکَ لَاجٍ مَوْلَایَ لَئِنْ کُنْتُ لَا أَشُقُّ عَلَی نَفْسِی فِی التُّقَی وَ لَا أَبْلُغُ فِی حَمْلِ أَعْبَاءِ الطَّاعَةِ مَبْلَغَ الرِّضَا وَ لَا أَنْتَظِمُ فِی سِلْکِ قَوْمٍ رَفَضُوا الدُّنْیَا فَهُمْ خُمْصُ الْبُطُونِ مِنَ الطَّوَی عُمْشُ الْعُیُونِ مِنَ الْبُکَاءِ بَلْ أَتَیْتُکَ یَا رَبِّ بِضَعْفٍ مِنَ الْعَمَلِ وَ ظَهْرٍ ثَقِیلٍ بِالْخَطَاءِ وَ الزَّلَلِ- وَ نَفْسٍ لِلرَّاحَةِ مُعْتَادَةٍ وَ لِدَوَاعِی التَّسْوِیفِ مُنْقَادَةٍ أَ مَا یَکْفِیکَ یَا رَبِّ وَسِیلَةً إِلَیْکَ وَ ذَرِیعَةً لَدَیْکَ أَنَّنِی لِأَوْلِیَائِکَ مُوَالٍ وَ فِی مَحَبَّتِهِمْ مُغَالٍ أَ مَا یَکْفِینِی أَنْ أَرُوحَ فِیهِمْ مَظْلُوماً أَوْ أَغْدُوَ مَکْظُوماً وَ أَقْضِیَ بَعْدَ هُمُومٍ هُمُوماً وَ بَعْدَ وُجُومٍ وُجُوماً أَ مَا عِنْدَکَ یَا رَبِّ بِهَذِهِ حُرْمَةٌ لَا تَضِیعُ وَ ذِمَّةٌ بِأَدْنَاهَا یَقْتَنِعُ فَلِمَ تَمْنَعُنِی نَصْرَکَ یَا رَبِّ وَ هَا أَنَا ذَا غَرِیقٌ وَ تَدَعُنِی بِنَارِ عَدُوِّکَ حَرِیقٌ أَ تَجْعَلُ أَوْلِیَاءَکَ لِأَعْدَائِکَ طَرَائِدَ وَ لِمَکْرِهِمْ مَصَایِدَ وَ تُقَلِّدُهُمْ مِنْ خَسْفِهِمْ قَلَائِدَ وَ أَنْتَ مَالِکُ نُفُوسِهِمْ أَنْ لَوْ قَبَضْتَهَا جَمَدُوا وَ فِی قَبْضَتِکَ مَوَادُّ أَنْفَاسِهِمْ لَوْ قَطَعْتَهَا خَمَدُوا فَهَا یَمْنَعُکَ یَا رَبِّ أَنْ تَکُفَّ بَأْسَهُمْ وَ تَنْزِعَ عَنْهُمْ مِنْ حِفْظِکَ لِبَاسَهُمْ وَ تُعْرِیَهُمْ مِنْ سَلَامَةٍ بِهَا فِی أَرْضِکَ یَفْرَحُونَ وَ فِی مَیَدَانِ الْبَغْیِ عَلَی عِبَادِکَ یَمْرَحُونَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَدْرِکْنِی وَ لَمْ یُدْرِکْنِی الْغَرَقُ وَ تَدَارَکْنِی وَ لَمَّا غَیَّبَ شَمْسِی الشَّفَقُ إِلَهِی کَمْ مِنْ عَبْدٍ خَائِفٍ الْتَجَأَ عَلَی سُلْطَانٍ فَآبَ عَنْهُ مَحْفُوفاً بِأَمْنٍ وَ أَمَانٍ أَ فَأَقْصِدُ یَا رَبِّ أَعْظَمَ مِنْ سُلْطَانِکَ سُلْطَاناً أَمْ أَوْسَعَ مِنْ إِحْسَانِکَ إِحْسَاناً أَمْ أَکْثَرَ مِنِ اقْتِدَارِکَ اقْتِدَاراً أَمْ أَکْرَمَ مِنِ انْتِصَارِکَ انْتِصَاراً اللَّهُمَّ أَیْنَ أَیْنَ کِفَایَتُکَ الَّتِی هِیَ نُصْرَةُ الْمُسْتَغِیثِینَ مِنَ الْأَنَامِ وَ أَیْنَ أَیْنَ عِنَایَتُکَ الَّتِی هِیَ جُنَّةُ الْمُسْتَهْدَفِینَ لِجَوْرِ الْأَیَّامِ إِلَیَّ إِلَیَّ بِهَا یَا رَبِّ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ إِنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ مَوْلَایَ تَرَی تَحَیُّرِی فِی أَمْرِی وَ تَقَلُّبِی فِی ضُرِّی وَ انْطِوَایَ عَلَی حُرْقَةِ قَلْبِی وَ حَرَارَةِ صَدْرِی فَصَلِّ یَا رَبِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ جُدْ لِی یَا رَبِّ بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ فَرَجاً وَ مَخْرَجاً یَسِّرْ لِی یَا رَبِّ نَحْوَ الْبُشْرَی مَنْهَجاً وَ اجْعَلْ یَا رَبِّ مَنْ نَصَبَ لِی حِبَالًا لِیَصْرَعَنِی بِهَا صَرِیعاً فِیمَا مَکَرَ وَ مَنْ حَفَرَ لِی بِئْراً لِیُوقِعَنِی فِیهَا أَنْ یَقَعَ فِیمَا حَفَرَ وَ اصْرِفِ اللَّهُمَّ عَنِّی مِنْ شَرِّهِ وَ مَکْرِهِ وَ فَسَادِهِ وَ ضُرِّهِ مَا تَصْرِفُهُ عَمَّنْ قَادَ نَفْسَهُ لِدِینِ الدَّیَّانِ وَ مُنَادٍ یُنَادِی لِلْإِیمَانِ إِلَهِی عَبْدُکَ عَبْدُکَ أَجِبْ دَعْوَتَهُ وَ ضَعِیفُکَ ضَعِیفُکَ فَرِّجْ غَمَّهُ فَقَدِ انْقَطَعَ کُلُّ حَبْلٍ إِلَّا حَبْلُکَ وَ تَقَلَّصَ کُلُّ ظِلٍّ إِلَّا ظِلُّکَ- إِلَهِی دَعْوَتِی هَذِهِ إِنْ رَدَدْتَهَا أَیْنَ تُصَادِفُ مَوْضِعَ الْإِجَابَةِ وَ مَخِیلَتِی إِنْ کَذَّبْتَهَا أَیْنَ تلافی [تُلَاقِی ] مَوْقِعَ الْإِخَافَةِ فَلَا تَرُدَّ دَاعِیَ بَابِکَ مَنْ لَا یَعْرِفُ غَیْرَهُ بَاباً وَ لَا تَمْنَعُ دُونَ جَنَابِکَ مَنْ لَا یَعْرِفُ سِوَاهُ جِنَاناً [جَنَاباً].
وَ تَسْجُدُ وَ تَقُولُ:
إِلَهِی إِنَّ وَجْهاً إِلَیْکَ بِرَغْبَتِهِ تَوَجَّهَ خَلِیقٌ بِأَنْ تُجِیبَهُ وَ إِنَّ جَبِیناً لَکَ بِابْتِهَالِهِ سَجَدَ حَقِیقٌ أَنْ یَبْلُغَ مَا قَصَدَ وَ إِنَّ خَدّاً لَدَیْکَ بِمَسْأَلَتِهِ تَعَفَّرَ جَدِیرٌ بِأَنْ یَفُوزَ بِمُرَادِهِ وَ یَظْفَرَ وَ هَا أَنَا ذَا یَا إِلَهِی قَدْ تَرَی تَعَفُّرَ خَدِّی وَ ابْتِهَالِی وَ اجْتِهَادِی فِی مَسْأَلَتِکِ وَ جَدِّی فَتَلَّقَ یَا رَبِّ رَغَبَاتِی بِرَأْفَتِکَ قَبُولًا وَ سَهِّلْ إِلَیَ طَلِبَاتِی بِعِزَّتِکَ وُصُولًا وَ ذَلِّلْ لِی قُطُوفَ ثَمَرَةِ إِجَابَتِکَ تَذْلِیلًا إِلَهِی لَا رُکْنَ أَشَدَّ مِنْکَ فَآوِیَ إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ وَ قَدْ أَوَیْتُ وَ عَوَّلْتُ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِی عَلَیْکَ وَ لَا قَوْلٌ أَسَدُّ مِنْ دُعَائِکَ فَأَسْتَظْهِرَ بِقَوْلٍ سَدِیدٍ وَ قَدْ دَعَوْتُکَ کَمَا أَمَرْتَ فَاسْتَجِبْ لِی بِفَضْلِکَ کَمَا وَعَدْتَ فَهَلْ بَقِیَ یَا رَبِّ إِلَّا أَنْ تُجِیبَ وَ تَرْحَمَ مِنِّی الْبُکَاءَ وَ النَّحِیبَ یَا مَنْ لَا إِلَهَ سِوَاهُ یَا مَنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ رَبِّ انْصُرْنِی عَلَی الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ وَ افْتَحْ لِی وَ أَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحِینَ وَ الْطُفْ بِی یَا رَبِّ وَ بِجَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین .
ترجمه:
خداوندا بدرستی که من سؤال می کنم ترا ای رحم کننده اشکهای چشم و ای برطرف کننده اندوه ها توئی آنکه پراکنده می کنی ابرهای محنت ها را و به مطالعه که گردیده اند آنها گران و می شکافی ابرهای سیاه کینه ها را و به مطالعه که پوشانیده است دامنهای آسمان را و می گردانی تو زراعت آن کینه ها را گیاه خشک شده و استخوانهای آنرا پوسیده و برمی گردانی تو غلبه کرده شده بر او را غلبه کننده و طلب کرده شده را طلب ک ننده و خشم کرده شده بر او را خشم کننده و قدرت داشته شده بر او را قدرت دارنده ای خدای من پس بسا از بنده ای که خوانده است ترا به آنکه من غلبه کرده شده ام پس انتقام کش پس گشوده ای تو برای او از یاری خود درهای آسمان را به آبی بغایت ریزان و روان ساخته ای تو برای او از یاری کردن خود چشمه ها پس رسید آب نجات و خلاصی او بر نهجی که به مطالعه مقدر شده بود و سوار کردی تو او را از جهت محافظت کردن تو او را بر کشتی صاحب تخته ها و میخ ها ای آفریدگار من بدرستی که من مغلوب دشمنان شده ام پس انتقام کش از ایشان ای آفریدگار من بدرستی که مغلوب گشته ام پس بستان داد مرا ای آفریدگار من بدرستی که من مغلوب شدم پس بکش انتقام مرا ای آفریدگار من پس رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و بگشای برای من
از یاری خود درهای آسمان را به آبی خیلی ریزان و روان کن برای من از مدد خود چشمه ها را تا آنکه برسد آب خلاصی من بر نهجی که تقدیر کرده شده است و سوار کن مرا ای آفریدگار من از دید داشتن تو مرا بر کشتی نجات صاحب تخته ها و میخ ها ای کسی که هر گاه داخل شود بنده تو در شبی که از حیرانی خود متحیّر و سرگردان باشد و نیابد برای خود فریادرسی را که برسد به فریاد او از دوستی نزدیک می یابد آن بنده ای آفریدگار من از اعانت تو فریادرس را و غوررسی را و دوستی را که طلب نماید آن بنده را شتابان و نجات دهد او را از تنگی امر او و از دلگیری او و ظاهر سازد برای او مراد او را مراد او را از نشانه های نجات او خداوندا پس ای کسی که قدرت و توانائی او قهرکننده است (و علامتهای او ظاهر است) و عقوبت های وی شکننده است پشت هر صاحب جبروتی را و هلاک کننده است هر کافر محیلی را رحمت فرست ای آفریدگار من بر محمّد و بر آل محمّد و نظر کن بطرف من ای آفریدگار من نظری از نظرهای خویش را در حالیکه رحم کننده باشد آن نظر و برطرف کنی تو به جهت آن نظر از من تاریکی ثابت پاینده را که آن عبارت است از آفتی که خشک شده است از جهت آن پستانهای حیوانات و تلف شده است از آن جهت زراعتها و شامل گشته است به جهت آن آفت بر دلها ناامیدی و روان شده است به جهت آن خون ها خداوندا رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و طلب می کنم از تو نگاه داشتنی و حفظ را برای درختانی که کاشته است آنها را دست قدرت خدا و آب داده است آنها از آب حیات از آنکه باشند آنها آنکه به دست شیطان قطع شوند و به تبر او بریده و از بیخ شکسته شوند ای خدای من کیست بهتر از تو این که باشد از حرام تو منع کننده و کیست سزاوارتر از تو به این که باشد از قورق تو پاسبان و منع کننده ای خدای من بدرستی که امر من به مطالعه که به هول انداخته است مرا «۶» پس آسان کن آنرا و درشت و دشوار است آن پس نرم گردان آنرا و بدرستی که دلها ترسیده اند پس تسلّی ده آنها را و نفسها
خوف و اضطراب نموده اند پس ساکن گردان آنها را ای خدای من تلافی کن قدم هائی را که لغزیده اند و عقل هائی را که در بیابان های حیرت گمراه شدند زیان رسانیده است ضرر و بلا به شخص ضرر رسیده شده و اجابت کرده است خواننده او را به عذاب و هلاکت پس آیا نیکوست از زیادتی احسان تو آنکه بگردانی آن مضرور را طعمه از برای بلا و حال آنکه او از تو امیدوار است یا آنکه آیا نیکوست از عدالت تو آنکه فرو رود او به دریای بزرگ عقوبت ها و حال آنکه او بطرف تو پناه آورنده است ای مولای من هر آینه با اینکه هستم من که تعب قرار نمی دهم بر نفس خود در پرهیزکاری و نمی رسم من در بار کردن بارهای فرمانبرداری را به مرتبه خشنودی تو و نیستم من داخل در بین جماعتی که ترک کردند دنیا را پس ایشان خشکیده شکم هایند از گرسنگی و ضعیف چشمانند از جهت گریه کردن خیلی بلکه هستم من که آمدم ترا ای آفریدگار من در حالیکه متلبّسم به سستی از کردار و به پشت گرانی به جهت گناهان و لغزشها و به نفسی که مر راحت را عادت کرده شده است و مر خواننده های پس افکندن عبادت را اطاعت کننده است پس آیا نیست کافی ترا ای آفریدگار من از جهت وسیله بودن به سمت تو و دست آویز در نزد تو آنکه من برای دوستان تو دوستدارم و در دوستی ایشان از حدّ تجاوزکننده ام آیا نیست کافی مرا آنکه روز را به شب می کنم در بین ایشان در حالیکه ستم رسیده ام من و شب را به صباح می آورم در حالیکه خشم فرو برده ام من و می گذرانم من پس از اندوه ها اندوه های دیگر را و پس از دلگیری دلگیری دیگر را آیا نیست نزد تو ای آفریدگار من به جهت اینها احترامی که ضایع و بی اجر نباشد و حقّی که به پست تر از آن قناعت کرده می شود پس چرا منع می کنی تو از من یاری خویش را ای آفریدگار من و حال آنکه اینک من غرق شده ام و وامی گذاری مرا در آتش دشمن تو در حالیکه سوخته شده ام من آیا می گردانی تو دوستان خویش را برای دشمنان خود دور گردانیده شدگان و از برای حیله ایشان صید گردیده شدگان و آیا می اندازی بر گردن دوستان از هلاک کردن دشمنان آنها را طوقها و قلاده ها را و حال آنکه توئی صاحب نفسهای ایشان اگر می ستانی آنها را می گرداند جماد بی شعور و در دست قدرت تو است اصل های نفسهای ایشان اگر قطع کنی آنها را هلاک می شوند ایشان و چه چیز منع می کند ترا ای آفریدگار من از آنکه باز داری و منع کنی تو بدی ایشان را از من و بیرون آوری از ایشان از حفظ خود جامه ایشان را و از آنکه برهنه کنی تو ایشان را از سلامتی که به جهت آن در زمین تو خوشی می کنند و در میدان ستم کردن بر بندگان تو نشاط و جولان می کنند خداوندا رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و دریاب مرا و هنوز در نیافته باشد مرا غرق شدن و تلافی کن مرا و هنوز پنهان نکرده باشد آفتاب عمر مرا شفق مرگ ای خدای من بسا از ترسنده ای که پناه برده باشد بطرف پادشاهی پس برگشته است از نزد او در حالیکه فرو گرفته شده است به امنیّت و امان از ترس آیا پس اراده می توانم نمود ای آفریدگار من بزرگتر از پادشاهی تو پادشاهی یا فراخ تر از نیکوئی تو نیکوئی را یا بیشتر از توانائی تو توانائی را یا بخشنده تر
از انتقام کشیدن تو انتقام کشیدنی را خداوندا کجاست کجاست کارگذاری تو که آن یاری کردن فریادرس طلبان است از خلایق و کجاست کجاست توجه و شفقت تو که آن سپر نشانه گردیده شدگان است برای ظلم روزگار، توجه نمای به سمت من توجه نمای به سمت من به جهت آن ای آفریدگار من خلاص کن مرا از گروه ستمکاران بدرستی که رسیده است به من آزار و تعب و تو رحم کننده ترین رحم کنندگانی ای مولای من می بینی تو حیرت مرا در کار من و تغیّر و برگردیدن حال مرا در آزار و تعب من و مشتمل بودن مرا بر سوختگی دل من و بر گرمی سینه من پس رحمت فرست ای آفریدگار من بر محمّد و بر آل محمّد و ببخش به من ای آفریدگار من به حقّ آن چه تو سزاوار آنی گشادگی و بیرون آمدن از بلا را و آسان گردان برای من ای آفریدگار من به جانب خیر و خوبی راهی را و بگردان ای آفریدگار من کسی را که نصب کرده باشد دامی را برای من تا آنکه بیندازد مرا در آن دام افتاده «۲» در آن چه مکر کرده است آنرا و کسی که کنده باشد برای من چاهی را تا آنکه بیندازد مرا در آن چاه بگردان تو او را واقع و افتاده در آن چه کنده است آنرا و برگردان خداوندا از من از بدی آن شخص و از حیله او و از فساد او و از آزار او آن چه را که برمی گردانی تو آنرا از کسی که کشیده است نفس خویش را برای اطاعت کردن جزا دهنده و نداکننده که می خواند مردمان را به ایمان ای خدای من این است بنده تو این است بنده تو برآور مطلب او را و این است بنده ضعیف تو و این است بنده ضعیف تو برطرف کن غم او را پس به مطالعه که بریده شده است از او هر وسیله مگر وسیله تو کوتاه شده است از او هر سایه ای مگر سایه مرحمت تو [خدای من تقاضای مرا اینکه اگر آنرا برگردانی کجا مصادف به اجابت خواهد رسید و خیال مرا اگر دروغ بدانی کجا جایگاه ترساندن را تلافی کند، پس باز نگردان درخواست کننده به در خویش را کسی که دری دیگر را نمی شناسد و از کنار خود منع مکن کسی را که کنار دیگری را نمی شناسد].
پس به سجده رود و بگوید:
ای خدای من بدرستی که روئی که بطرف تو به رغبت خود آورده است و رغبت دارنده سزاوار است به آنکه اجابت کنی تو او را و بدرستی پیشانی ای که از برای تو به زاری خود سجده کرده باشد لایق است آنکه برسد او به آن چه اراده نموده است و آنکه گونه ای که بطرف تو به سؤال خود به خاک مالیده باشد سزاوارست به آنکه برسد به مقصود خود و رستگار شود و این که من حاضرم ای خدای من به مطالعه که می بینی خاک مالیدن گونه مرا و زاری کردن مرا و تلاش مرا در سؤال کردن از تو و مبالغه مرا پس برسان ای آفریدگار من سؤالهای مرا به حقّ شفقت خود به درجه قبول و آسان گردان به سمت خواهش های من به حقّ عزّت خود رسیدن را و میسّر کن برای من چیدن میوه اجابت کردن خویش را میسّر کردنی آسان ای خدای من نیست جانب قوی سخت تر و قوی تر از تو تا آنکه میل کنم به سمت جانب قوی خیلی محکم و به مطالعه که میل کرده ام به سمت تو و اعتماد نموده ام در برآوردن حاجتهای من بر تو و نیست گفتاری محکمتر و درست تر از خواندن تو تا آنکه طلب اعانت نمایم به گفتار محکم و درست و به مطالعه که خوانده ام من ترا همچنین که فرموده ای تو پس اجابت کن برای من به احسان خود همچنین که وعده نموده ای تو پس آیا باقیمانده است چیزی ای آفریدگار من مگر آنکه اجابت کنی برای من و رحم کنی از من گریه و ناله را ای کسی که نیست خدائی به غیر از او و ای کسی که اجابت می کند بیچاره را هر گاه بخواند او را ای آفریدگار من یاری ده مرا بر گروه ستمکاران و بگشای برای من در بسته را و تو بهترین گشاینده گانی و مهربانی کن به من ای آفریدگار من و به همه مردان مؤمن و زنان مؤمنه به رحمت خود ای رحم کننده ترین رحم کنندگان.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قائم در مورد این مطلب