اگر پدر و مادرتان برایتان عزیزند، دعای 24 صحیفه سجادیه را از دست ندهید
به گزارش قائم، دعای بیست وچهارم صحیفه سجادیه فقط مجموعه ای از درخواست ها از خداوند نیست؛ بلکه منشوری از ادب، محبت و سبک صحیح رفتار با پدر و مادر است. امام سجاد(ع) در این دعای نورانی، با بیانی سرشار از عشق، به فرزندان می آموزند چطور با والدین سخن بگویند، حق آنان را ادا کنند، برایشان دعا کنند و حتی در قیامت هم آرزوی همنشینی با آنان را از خداوند بخواهند؛ آموزه هایی که در دنیای امروز بیشتر از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دعای بیست و چهارم صحیفه سجادیه فقط دعا نیست؛ پشت تک تک فرازهای آن ادب و عشق و احساس نهفته است؛ دعایی که محتوای عمیقی دارد و نکات مهمی به ما می آموزد.
بنابر روایت شبستان، صحیفه مبارکه سجادیه مشتمل بر ۵۴ دعا است که هر یک از این ادعیه مشتمل بر مضامین خیلی عالی و قابل توجه است؛ برخی از این ادعیه را که انسان می خواند چنان در جانش اثرگذار و طبق وضع حالِ فعلی اوست که گویا امام مقابل السلام از ۱۴۰۰ سال پیش، امروزِ ما را دیدند که این ادعیه را انشاء فرمودند تا ما بدانیم چه طور در حوزه های مختلف با خدا صحبت نماییم.
از جمله دعاهای خیلی عمیق، پرمحتوا، لذت بخش و عاشقانه دعای بیست و چهارم صحیفه سجادیه است که آن حضرت نکات مهمی را به ما یاد دادند تا چه طور برای پدر و مادر خود که خداوند در قرآن بعد از خود، سفارش به رعایت حق آنان را بر هر چیز دیگری مقدم داشت؛ دعا نماییم و اساساً پیش از آموزش دعا، نحوه صحیح تفکر و رفتار با والدین را یاد دادند.
در فرازهای ابتدای این دعا حضرت می فرماید « ای خداوند، پدر و مادر مرا نیز به کرامت خود و رحمت خود مخصوص گردان، ای مهربان ترین مهربانان.» و در ادامه با فرازی دیگر همه ما را به دانستن وظیفه خود در مقابل آنان توجه می دهند و می فرمایند «... و وظیفه ام را نسبت به پدر و مادرم به من الهام کن و همه دانش خدمتگزاری به آن دو را به من بیاموز و...»
یکی از مباحثی که بخصوص در جامعه امروز درحال کم رنگ شدن است و متاسفانه رسانه ملی و فضای مجازی و... هم در این مورد کم بی تقصیر نیست؛ تغییر ادبیات گفتگوی فرزندان با والدین است؛ امام سجادعلیه السلام در این دعا در جمله ای لطیف می فرمایند « بار خدایا، چنان کن که هیبت پدر و مادرم در دل من چنان باشد که هیبت پادشاهی سخت مهیب، و به آن دو نیکی و مهربانی کنم آن سان که مادری مهربان به فرزند خود نیکی و مهربانی کند.»
امام مقابل السلام در ادامه با درخواست هایی خیلی عاشقانه و محبت آمیز در رابطه با پدر و مادر از خداوند چنین می خواهند«... خداوندا، فرمانبرداری از پدر و مادر و نیکی و مهربانی مرا در حق ایشان برای من شادی بخش تر گردان از به خواب رفتن بی خوابی کشیدگان و آب سرد نوشیدن جگر سوختگان، تا میل و خواهش ایشان را بر میل و خواهش خویش برتری نهم و خشنودی شان را بر خشنودی خود مقدم دارم. خداوندا، چنان کن که نیکی و مهربانی آن دو را در حق خود خیلی شمرم هر چند اندک بود و نیکی و مهربانی خویش را در حق آن دو اندک شمرم هر چند خیلی بود.»
نحوه سخن گفتن با والدین نیز در این دعا به خوبی آموزش داده شده است آنجایی که حضرت می فرماید« خداوندا، صوت مرا در پیشگاه ایشان پست گردان و سخنم را خوشایندشان نمای و با ایشان نرمخوییم ده و دل من بر ایشان مهربان ساز و چنان کن که با آنان به مدارا رفتار کنم و بر آنان مشفق باشم.»
آن حضرت بعد از درخواست از خداوند برای پاداش دادن به پدر و مادر به سبب آنکه فرزند خویش را پروراندند و گرامی داشتند؛ چگونگی مواجهه با رعایت و یا عدم رعایت حق اولاد توسط والدین را چنین آموزش دادند «بار خدایا، هر آزار که از من به آن دو رسیده و هر ناپسند که از من در حق آن دو سر زده و هر حقی از آن دو که من ضایع کرده ام، همه را سبب کاستن از گناهانشان و علو درجاتشان و افزونی حسناتشان قرار ده، ای خداوندی که سیئات را به چند برابر حسنات بدل می فرمایی.
خداوندا، هر تعدی که در گفتار و هر تجاوز که در رفتار بر من روا داشته اند و هر حقی که از من تباه کرده اند و هر قصور که در وظایف خود نسبت به من ورزیده اند، همه را به ایشان بخشیدم و به احسان ارزانی داشتم. از تو خواهم که بار عواقب آن از دوش آن دو برداری، که مرا به آن دو ادعایی نیست و نمی گویم که در نیکی و مهربانی با من دستخوش مسامحه گشته اند و از آن چه بر من روا داشته اند ملول نیستم، ای آفریدگار من.»
در این دعا، این که فرزندان بتوانند همه حقی را که از پدر و مادر بر گردن دارند به تمامی استیفا کنند محال دانسته شده و به جِد از خداوند خواسته شده تا در قیامت در شمار آن گروه که پدر و مادر را نافرمانی کرده اند، نباشیم.
امام سجاد در این دعا به ما گوشزد کردند که همیشه به یاد والدین باشیم آنجایی که فرمودند «پس از هر نماز من و در هر وقت دیگر از اوقات شب و در هر ساعت از ساعات روز، پدر و مادرم را از یاد من مبر.»
عشق به والدین به این دنیا ختم نمی شود؛ حضرت از خداوند می خواهد که حتی در قیامت نیز با والدین خود باشد و ازاین رو می فرمایند« خداوندا، آن دو را شفیع من گردان اگر قبل از من آمرزیده ای، و مرا شفیع ایشان گردان اگر قبل از ایشان آمرزیده ای تا من و پدرم و مادرم در سایه لطف و رأفت تو، در سرای کرامت و جایگاه مغفرت و رحمت تو، همنشین هم گردیم، که تو را بخشایش بزرگ است.»
منبع: قائم
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قائم در مورد این مطلب