دل زدگی کودکان از اسباب بازی
به گزارش قائم، تولیدکننده صنعت اسباب بازی ضمن اشاره به کاهش چشم گیر مدت زمان بازی خردسالان با اسباب بازیها نسبت به گذشته اظهار داشت: علت اصلی این موضوع، فردی شدن بازیها و کمبود تعامل گروهی است.
محمدرضا نقی زاده تولیدکننده صنعت اسباب بازی، در گفتگو با گزارشگر مهر، ضمن اشاره به کاهش مدت زمان بازی خردسالان با اسباب بازیها نسبت به گذشته اظهار داشت: خیلی از اسباب بازیهای امروزی برای بازیهای فردی طراحی می شوند و بازیهای فردی را ترویج می کنند. این اسباب بازیها حتی اگر بعضاً کیفیت بالایی هم داشته باشند، چه محصولات ایرانی باکیفیت خوب و چه محصولات خارجی عالی، کودک به سرعت از آنها زده می شود.
وی افزود: با این اسباب بازیها نمی توان بازی تعاملی و گروهی انجام داد و وقتی بازی تعاملی امکانپذیر نباشد، خلاقیت کودک زود فروکش می کند و اسباب بازی از چشمش می افتد. در مقابل، بازیهای فکری معمولا این گونه نیستند؛ امکان دارد اجزای خیلی جذابی هم نداشته باشند و حتی با کاغذ و مقوا تولید شده باشند، اما چون کودک می تواند با آنها تعامل کند، خلاقیت به خرج دهد و روش بازی خودش را بسازد، معمولا دوام بیشتری دارند و تعداد دفعات بازی با آنها بیشتر است. ما در کار خودمان به این خاصیت تکرارپذیری می گوییم.
این تولیدکننده ضمن اشاره به خاصیت های اسباب بازی خوب اظهار داشت: در تعاریف اسباب بازی دیدگاه های مختلفی وجود دارد. غیر از تعریف پایه ای مثل کیفیت متریال، نحوه ساخت، دوام و تناسب سنی، بطورمثال بعضی اسباب بازیها برای خردسالان زیر سه سال مناسب نیستند یا باید از پلاستیک بهداشتی استفاده شود، باید ببینیم که منظورمان از اسباب بازی، بازیهای فکری را شامل می شود یا نه.
وی اضافه کرد: بازیهای مهارتی و حرکتی هر کدام عمر مفید و نحوه طراحی متفاوتی دارند. بطورمثال برای سنین پایین تر که مقرر است مهارت های فردی و شناختی کودک بالا برود، معمولا از ابزارهایی استفاده می شود که بتوان استفاده کرد، اما برای سن بالاتر با کارت و کاغذ و مقوا هم می شود این مسئله را پیش برد و آن بازی فکری عمر بهتری داشته باشد. عوامل مختلفی مؤثر هستند و نمی شود گفت لزوماً یک خاصیت خاص باید وجود داشته باشد.
نقی زاده در جواب این پرسش شاید این اسباب بازیها عمداً طوری طراحی می شوند که کودک زود خسته شود و والدین مجبور شوند اسباب بازی جدید بخرند، اظهار داشت: فکر نمی کنم این گونه باشد. امکان دارد شما بحثی را مطرح کنید که بطورمثال تولید داخل چنین هدفی را دنبال کند تا فروشش بالا برود، اما در بازیهای خارجی مثل لگو که با بالاترین کیفیت ممکن و بهترین پلاستیک و رنگ ها ساخته می شوند، این دل زدگی بالاخره وجود دارد.
وی خاطرنشان کرد: ماهیت قضیه این است که وقتی اسباب بازی جای هم بازی را می گیرد، این دل زدگی پیش می آید. اسباب بازی تا حدی می تواند کودک را سرگرم کند و بیشتر خردسالان احتیاج به هم بازی دارند. این اتفاق در بازیهای جمعی و گروهی کمتر می افتد، چه بازی فکری باشد چه نباشد. بچه هایی که در قدیم با سنگ و لاستیک و چیزهای خیلی ساده ساعت ها و حتی ماه ها بازی می کردند، به خاطر تنوع هم بازی و تنوع روشهای بازی بود که در ذهن افراد مختلف شکل می گرفت.
این تولیدکننده ضمن اشاره به نقش تبلیغات در ایجاد نیاز کاذب و زودگذر بودن علاقه کودک به اسباب بازی اظهار داشت: تبلیغات صد در صد تاثیر دارد. امکان دارد تبلیغی را ببینیم که روی مسائلی رزمایش می دهد که امکان دارد هیچگاه برطرف نشود، بطورمثال ادعا کند کودک خیلی با این وسیله سرگرم می شود و چقدر جذاب است. قاعدتاً روح بخشی در تبلیغات به فروش بالای محصولات کمک می نماید، اما تبلیغات یک وجه ناصحیح و شاید بتوان گفت دروغی هم دارند و برای افزایش فروش مجبور هستند وجوهی را بگویند که امکان دارد هیچگاه تأمین نشود.
وی در جواب این پرسش که آیا تک نوه بودن بچه های امروز و این که افراد مختلف خانواده برایشان اسباب بازی می خرند، سبب زودگذر شدن علاقه آنها نمی گردد، اظهار نمود: دل زدگی و تنوع طلبی بچه ها موضوعی است که ما در کار خودمان هم می بینیم. امکان دارد یک بازی فکری جذابیت داشته باشد و کودک دو ماه یا سه ماه با آن بازی کند و بعد خسته شود. این فواصل مهم هستند. حتی نحوه برخورد با اسباب بازی مهم می باشد.
نقی زاده اظهار داشت: شخصاً مواردی را دیده ام که پدر و مادر اسباب بازی را به کودک هدیه نمی دهند، بلکه می گویند این اسباب بازی مال ماست و تو می تونی از ما قرض بگیری. در این حالت کودک نسبت به آن اسباب بازی اشتیاق پیدا می کند، برنامه ریزی پیدا می کند که چه زمانی می تواند آنرا بگیرد، می داند که مال خودش نیست و باید مراقبش باشد و گاهی می تواند با آن سرگرم شود و گاهی به او نمی دهند. این جذابیت را بالا می برد. این اتفاق کمتر می افتد و پدرومادرها و پدربزرگ ها و اطرافیان فکر می کنند بهتر است برای خودش بخرند و نوبتی بخرند که احساس کمبود نکند، اما غافل از این که دل زدگی و تنوع طلبی ایجاد می شود.
وی در جواب این پرسش که فشار بازار و رقابت برای عرضه محصول جدید و ارزان تر، چقدر می تواند روی کیفیت و ماندگاری اسباب بازی تاثیر بگذارد، اظهار نمود: واقعیت این است که هم اکنون بازار خیلی شلوغ است و فقط هم مختص اسباب بازی نیست. تنوع ایده ها زیاد است و تولیدکنندگان باید کاری کنند که محصولشان خلاقیت جدیدی داشته باشد تا ماندگار شود. راهکار هم همین است که یک حرف نویی برای ماندگاری داشته باشند. اما کمتر این اتفاق می افتد.
این تولیدکننده خاطرنشان کرد: شما در هر صنعتی که وارد شوید، محصولاتی که زودتر عرضه می شوند و سریع تر به بازار می آیند، معمولا ماندگارتر می شوند. این اتفاق معمولا در بازارهایی می افتد که ترویج به خوبی صورت نمی گیرد. در بازیهای فکری هم این اتفاق افتاده است. بطورمثال بازی مونوپولی چون عرضه جهانی زودتری داشته، هنوز هم پرطرفدار است، در حالیکه از نظر محتوایی و جذابیت های ظاهری، بازیهای خیلی جذاب تری هم وجود دارد. سابقه عرضه بیشتر از حرف جدید می تواند یک محصول را ماندگار کند. اما در هر صورت ایده های نو اثرگذار، نوع بازاریابی، نوع عرضه و گروه مخاطب هدف می توانند مؤثر باشند که محصول ماندگارتر یا گذرا باشد.
حرف آخر اینکه این تولیدکننده ضمن اشاره به نقش تبلیغات در ایجاد نیاز کاذب و زودگذر بودن علاقه کودک به اسباب بازی گفت: تبلیغات صد در صد تأثیر دارد. قاعدتاً روح بخشی در تبلیغات به فروش بالای محصولات کمک می نماید، اما تبلیغات یک وجه ناصحیح و شاید بتوان گفت دروغی هم دارند و برای افزایش فروش مجبور هستند وجوهی را بگویند که امکان دارد هیچ گاه تأمین نشود. راهکار هم همین است که یک حرف نویی برای ماندگاری داشته باشند.
منبع: قائم
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قائم در مورد این مطلب