شایسته سالاری در آیینه شاهنامه
به گزارش قائم، سی ونهمین نشست تخصصی شاهنامه پژوهی با تأکید بر آزمودن زال توسط دانشمندان دربار منوچهرشاه، انجام شد و در آن ابعاد علمی، مدیریتی و اجتماعی این روایت در شاهنامه فردوسی بررسی گردید.
به گزارش قائم به نقل از مهر، سی ونهمین نشست تخصصی شاهنامه پژوهی به همت موسسه فرهنگی و مطالعاتی بزرگمهر حکیم و دبیری محمد رسولی و با حضور فعالین فرهنگی، اندیشمندان و جمعی از شاهنامه پژوهان، با هدف تعمیق مطالعات شاهنامه ای و گسترش گفتمان فرهنگی پیرامون اثر سترگ ابوالقاسم فردوسی، در محل این موسسه برگزار گردید. در این جلسه، ابعاد علمی و مدیریتی روایت، آزمودن زال توسط دانشمندان دربار منوچهرشاه، در دوره تاریخی منوچهریان در شاهنامه مورد بررسی قرار گرفت.
در ابتدای این برنامه، محمد رسولی ضمن اشاره به فراخوانده شدن زال، فرزند سام، به دربار منوچهر اظهار نمود: طرح پرسش های علمی از زال و سپس برگزاری آزمون های پهلوانی و رزمی برای او، اقدامی نمادین و هدفمند بوده است.
وی اضافه کرد: با عنایت به اهمیت راهبردی منطقه سیستان بزرگ، شاه و بزرگان کشور درصدد بودند بوسیله ارزیابی هوش، دانش و آمادگی جسمانی زال، شایستگی او را برای تصدی مسئولیت های مهم کشوری بسنجند.
این شاهنامه پژوه افزود: زال بعد از موفقیت در سه آزمون مهم هوش، دانش و توان رزمی، منشور اداره قسمتی از جنوب غرب ایران را دریافت کرد، رخدادی که بیان کننده آن است آزمون وی نه از سر تردید، بلکه در قالب اصل شایسته گزینی و تأمین منافع عمومی انجام شده است.
رسولی با پیوند دادن این روایت به مباحث حقوق عمومی، اظهار داشت: در حقوق عمومی، حق مردم آن است که مناصب و مسئولیت های کشوری به افراد سالم، کارآمد و شایسته واگذار شود. شاهنامه هم به عنوان راهنمای حیات سیاسی و اجتماعی، بر اصل شایسته سالاری تاکید داشته و واگذاری مسئولیت ها را مبتنی بر عملکرد و توانایی می داند، نه بر پایه ظاهرسازی و تملق.
وی در قسمت دیگری از سخنان خود به جایگاه عشق در شاهنامه پرداخت و اضافه کرد: داستان زال و رودابه اولین روایت عاشقانه برجسته این اثر است. عشق پاک این دو، با وجود فراز و فرودهای فراوان، عاقبت به وصلت انجامید و ثمره آن تولد قهرمانی بزرگ به نام رستم بود، شخصیتی که به عنوان ابرانسان در فرهنگ ایرانی شناخته می شود.
همچنین در قسمت پایانی برنامه، مبحث نمادهای ایرانی و نسبت آنها با باورهای دینی مورد بررسی قرار گرفت. حاضران با تاکید بر ریشه های آیینی این نمادها تصریح کردند آئین های ایرانی نه فقط با اعتقادات اصیل دینی تعارضی ندارند، بلکه در مواردی به تقویت و تعمیق آنها یاری رسانده اند، همچون آن که سوگ سیاوش در ایجاد آئین های سوگواری شیعی نقش آفرین بوده است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قائم در مورد این مطلب